Gedachten over een echt vrije samenleving


3 reacties

Subsidie

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) heeft ons voorgerekend dat in de wereldwijde exploitatie van fossiele brandstoffen per jaar een bedrag van 5.600 miljard dollar ($ 5.600.000.000.000) niet in de kostprijs van het product wordt doorberekend. Voor een beetje begrip van dat getal: dat is ongeveer gelijk aan het jaarlijks BBP van Duistland en Frankrijk samen. Dat bedrag bestaat uit de kosten van de vervuiling die door het verbruik van die brandstoffen worden veroorzaakt. Het IMF stelt dat de energiesector dus feitelijk met enorme bedragen wordt gesubsidieerd. Het is een onvoorstelbaar bedrag maar niettemin slechts het spreekwoordelijke topje van de ijsberg.

De vrije markt wordt op ongekende schaal gesubsidieerd

Want als de winning van fossiele brandstoffen blijkt te worden gesubsidieerd, hoe zit het dan bijvoorbeeld met de voedingsindustrie? En de drank- en tabaksindustrie? Zitten de kosten van de gevolgen van kaalslag in tropische bossen en het leegvissen van zeeën in de kostprijs van voedsel? Ik denk het niet, net zo min als de maatschappelijke kosten van obesitas, hart- en vaatziekten en kanker, alcoholisme en verslaving.

Daar komt nog bij dat met name de grotere concerns het niet laten bij het afschuiven van kosten op de gemeenschap. Ze bedenken ook vernuftige omwegen, via vaak Hollandse brievenbussen, om te voorkomen dat ze een rechtmatige winstbelasting afdragen, waarmee de maatschappij de collectieve kosten van al die private feestjes zou kunnen financieren. Noem het naar believen uitvreten, klaplopen, flessentrekken of parasiteren, het werpt in ieder geval weer een frisse blik op de bedrijfswinsten en bonussen op “de vrije markt”. Lees verder

Advertenties


1 reactie

Bruto en netto

Vorige week maakten de media melding van een plotselinge stijging van het Bruto Binnenlands Product met maar liefst 7.6 procent. Waar we normaliter jaren voor nodig hebben was nu in één klap het gevolg van een andere manier van tellen. In de berekening van het BBP tellen nu, onder meer, ook  de omzetten in de drugshandel mee.

Er is nauwelijks een beter voorbeeld denkbaar als je wilt begrijpen hoe wij met dat BBP onszelf een rad voor ogen draaien.

Want ga maar na, meer drugshandel betekent meer agenten, rechters, advocaten, cellen, reclassering en medische en geestelijke zorg. En ook die extra omzet tellen we vervolgens lekker op bij datzelfde BBP. Hoe goed kan groei zijn als alleen het volume telt? Niet zo goed natuurlijk. Het systeem nodigt uit om rootzooi en problemen te maken want het opruimen en oplossen ervan mag je gewoon bij je resultaat optellen. Iedere ondernemer zal je voor gek verklaren maar voor een economie  gelden blijkbaar andere regels. Lees verder